05 januari 2010

Verlangen naar iets...

Dit is geen zielig praatje of een wanhoopsgreet. Iedereen kent het wel. Je mist iets in je leven er is ergens een leegte en weet zelf eigenlijk niet goed wat je mist. Eén ding weet je dat je er alleen voor staat om die leegte op te vullen. Soms heb je van die momenten dat je enorm naar iets verlangt. Maar andere leegte kun je zelf op vullen omdat je alleen bent. Met up's en down's kom ik die leegte tegen en krijg het gevoel dat die leegte steeds vaker voor komen.

Het heeft er ook niks mee te maken dat ik geen betaalde baan heb. want ik het erg druk al zeg ik het zelf. 3 gastlessen, vergaderingen, elektrisch rolstoelhockey gebeuren, vrijwilligerswerk doe en daarnaast mijn hond nog die ook 5x per dag uit gaat.

Ik geef het de tijd en wie weet vullen die leegtes (dus verlangens) zich gauw in.

Gepost door BIANCA in Emoties | Commentaren (5)

Commentaren

hoi Hoi Bianca, heel leuk dat je een krabbeltje op mijn weblog hebt geschreven.
Ik zal af en toe is jou mooie weblog bezoeken.
groetjes
Eugène

Gepost door: Eugène | 05 januari 2010

Hey Hey waar is je vrolijkheid naartoe ? Even een dipje? Kom aan hé ik zal je leegte wat op vullen met dit berichtje. Niet teveel nadenken , gewoon genieten van ieder moment. Kop op , na een mindere dag komt zeker weer een betere. Dus kijk er alvast maar naar uit. Groetjes, Petra

Gepost door: Petra | 05 januari 2010

Bianca, Iedereen heeft wel van die dagen dat je denkt wat loop ik hier te doen of hoe vul ik mijn dag zinnig! In de winter meer dan in de zomer.De dagen zijn kort ,het zonlicht ontbreekt en we voelen ons dan dikwijls futloos of vol erlangen naar iets dat je niet kunt duiden.Schrijf het van je af en het lucht al een stuk op.liefs

Gepost door: magda | 06 januari 2010

gemis Hallo Bianca, Ja ik herken het wel wat je schrijft, met momenten heb ik daar ook last van. Op de duur leer je met die gevoelens wel omgaan denk ik. Ze wegsteken moet je niet doen, maar piekeren is ook niet goed. Momenten van leegte of gemis zijn normaal omdat we maar mensen zijn en maken ons misschien ook meer 'mens'. Zich af en toe minder goed voelen heeft een functie, het laat je toe gevoelens van verdriet te verwerken en ze maken dat als je je beter voelt je je dat ook beter realiseert. Dus zolang het niet de hoofdtoon wordt in je leven, moet je je volgens mij niet ongerust maken. Maar als het echt té veel voorkomt, is dat een teken dat je in je binnenste ergens mee zit te vechten en heb je misschien hulp nodig om de 'knoop' te 'ontwarren'.
Mensen zijn uiteindelijk gemaakt om (redelijk) gelukkig te zijn. Wat niet wil zeggen dat momenten van verdriet of somberheid er ook mogen zijn.
Hopelijk heb ik je hiermee een beetje kunnen troosten. Iemand troosten is één van de moeilijkste dingen die er zijn. Om getroost te worden, heb je nodig van in de eerste plaats begrepen te worden, denk ik. Persoonlijk kan ik op zo'n momenten heel veel hebben aan een goed gesprek met een vriendin.
Liefs en misschien schijnt morgen de zon weer...

Gepost door: pelgrimpje | 06 januari 2010

Kop op! Hoi Bianca, kop op! In een dipje zitten is niet erg, zolang je er maar weer bovenop krabbelt. Geniet van alle mooie dingen om je heen.
groetjes

Gepost door: Eugène | 12 januari 2010

De commentaren zijn gesloten.